Hoe gelukkig ben jij? Ben ik wel echt gelukkig?

gelukkig

Ik kan niet precies bedenken wat me elke dag nou gelukkig maakt. Heel eerlijk vind ik dat best moeilijk namelijk. Ik zal je vertellen waarom.

Al sinds ik heel klein was, namen mijn ouders mij mee naar Ibiza. Toen ik een jaar of 16 was ben ik daar begonnen als propper in de zomer, en met 21 ben ik daar full time gaan wonen. Daar heb ik ook tot mijn 33ste gewoond. Mijn dochter is daar geboren, en toen ze 2 was, ben ik weggegaan bij haar vader. Het slimste was natuurlijk terug naar mijn ouders in NL. We hebben toen samen nog 3 jaar ongeveer in NL gewoond, en toen zijn we weer terug gegaan. Helaas kreeg mijn moeder een beroerte, en zijn we weer terug in NL.

Wonen in Ede

Sinds 2 jaar wonen we dus samen in een stad/dorp, nieuw gezin, nieuw huis. Ik zou deze aanwinst voor geen goud willen missen. Met zijn 4tjes zijn we precies hoe het moet zijn. Mijn man (ok dat trouwen komt nog, maar vriend klinkt zo alsof ik 22 ben) is de liefde van mijn leven, en mijn meisjes zijn de meest geweldige meisjes op aarde.

Hun lachen, hun knuffels en vooral de liefde die je voelt als je ons samen ziet, dat is mijn geluk! Ook mijn werk is mega leuk. Elke dag leer ik weer wat nieuws. Ik maak mijn eigen uren, behalve als ik een opdracht heb natuurlijk, maar ik werk full time, en ben full time bij mijn kindjes en gezin. Kost wat planning waar ik niet goed in ben, maar kijk, de meisjes liggen allebei op bed, dus ik kan lekker verder tikken.

happiness-quotes-tumblr-short-love-quotes-tattoos-girls---wallpaper-hd-cool

Perfect happiness zou je zeggen dus…

Bijna…

Nog steeds heb ik elke dag heimwee naar Ibiza, en kan ik niet wachten om daar weer ooit te wonen. Het zal voor mij altijd “thuis” blijven. Gelukkig is mijn partner het wel met mij eens, en mijn oudste dochter gaat liever vandaag dan morgen. Dus ooit zal het er wel weer van komen.

Tot die tijd.. probeer ik elke dag iets te vinden wat mij blij maakt. Ik probeer niet te denken aan die constante grijze lucht, aan de kille mensen op straat, of dat we niet gewoon even lekker op het strand kunnen rennen. Dat mijn kleine baby niet elke dag even lekker in het zand kan spelen, of in het gras kan zitten zonder meteen een long ontsteking op te lopen. Dat mijn grote meisje hier voor iedereen te druk en luidruchtig is.

Maar denk wel veel aan op het strand zitten met warme chocomel en samen de zon onder zien gaan. Aan mijn vriendinnen. Aan de heerlijke geur voor pijnbomen, rozemarijn en tijm.. aan de bloei van de amandelbloesem in de lente.. Want dat maakt me weer heel gelukkig!

Tot die tijd maak ik het beste van wat ik heb, want ik heb het toch maar goed!!

%d bloggers liken dit: